Aangrijpend, ontroerend

Vijf jaar na het overlijden van haar geliefde dochter Nienke, schrijft haar moeder Lieske dit boek; Ze dachten dat het psychisch was.

Nienke gaat met ernstige hoofdpijnklachten naar diverse huisartsen, die het allemaal afdoen als psychisch. Ze komt zelfs terecht op een psychiatrische afdeling. Uiteindelijk is er één arts die ontdekt wat er werkelijk met Nienke aan de hand is; ze heeft een zeldzame hersentumor. Een periode van behandelingen volgt, waarin Nienke wisselend in ziekenhuizen, in haar eigen huis en het huis van haar moeder verblijft. Moeder Lieske beleeft het ziekteproces van haar dochter van heel dichtbij.

Als blijkt dat de tumor terug is, weten zowel Nienke als haar moeder dat er geen hoop meer is. Nienke wil graag zelf haar afscheidsdienst regelen en wil ook een ‘afscheidsdienstje’ zodat zij weet hoe haar uitvaart eruit komt te zien.

Een aantal maanden hierna, komt Nienke te overlijden.

Een erg bijzonder en ontroerend verslag van een moeder die haar dappere dochter kwijt raakt. Knap dat moeder Lieske niet verbitterd is geraakt, door de vele fouten die zijn gemaakt en de strijd die zij heeft moeten leveren voor de juiste diagnose en behandelingen voor Nienke.

www.watleesjij.nu

Posted in Reacties | Comments Off on Aangrijpend, ontroerend

Erg indrukwekkend

Afgelopen weekend je boek gelezen over het ziekzijn en sterven van Nienke. Erg indrukwekkend. Veel bewondering heb ik voor de wijze waarop je het verwoordt.
Verbijsterd ben ik ook door de opstelling van diverse kerkenraadsleden. Hoe is dat binnen een kerk (gemeenschap) mogelijk!

Posted in Reacties | Comments Off on Erg indrukwekkend

Aanbevolen : ‘Ze dachten dat het psychisch was’

Deze dagen las ik ‘Ze dachten dat het psychisch was’ van collega Lieske Keuning.
Het is een aangrijpend boek over het gevecht op leven en dood van Nienke, de dochter van Lieske.
Het boek vertelt over de medische fouten die gemaakt zijn, waarbij in eerste instantie gedacht werd dat de ziekte van Nienke psychisch was. Daarbij wordt ook de band tussen moeder en dochter ter discussie gesteld.
Het is een zware strijd voor moeder en dochter en allen die hen in trouw, met liefde en grote zorg omringen. Uiteindelijk wordt de diagnose vastgesteld: een zeldzame vorm van hersentumor. Hierna begint een maandenlange medische strijd tot Nienke tenslotte de dood onder ogen moet zien.
Ontroerend en ook ingrijpend is hoe zij zelf haar begrafenis voorbereid tot en met een ‘proefdienst’ in het trappistinnenklooster waar ze als kind al kwam en waar uiteindelijk de eigenlijke uitvaartdienst plaatsvindt.
Het is een boek van een collega die ondanks alles toch probeert om te blijven werken in de gemeente.
Maar ook een boek dat te denken geeft over de soms kille en zakelijke wijze van handelen van het instituut kerk, de kerkrentmeesters in deze situatie.
Het is een aangrijpend, leerzaam en toch ook troostrijk boek.
Aangrijpend in het vertellen van de ziektegeschiedenis,
leerzaam ten aanzien van het pastoraat en de soms weinig rek toelatende kerkelijke regels en de geringe invoelendheid van de uitvoerders daarvan en troostrijk in het lezen van de woorden van de teksten rond de ‘proefdienst’ en ‘uitvaartdienst’.

‘Ze dachten dat het psychisch was’
Lieske Keuning
Boekencentrum 2010
geplaatst door guus a.v. fröberg

Posted in recensies | Comments Off on Aanbevolen : ‘Ze dachten dat het psychisch was’

Voortreffelijke pen

Je hebt een voortreffelijke pen, waarmee je het verhaal (vaak nachtmerrie) van Nienke raak hebt beschreven. Wellicht krijg je een keer weer zin en energie om een boek te schrijven. je kan het subliem, zo open en levensecht.

Posted in Reacties | Comments Off on Voortreffelijke pen

Wat een verhaal…

Niet serieus genomen worden door gespecialiseerde artsen. Uiteindelijk legt Nienke zich erbij neer en regelt haar eigen uitvaart. Aangrijpend verhaal van een sterk persoon.

Posted in recensies | Comments Off on Wat een verhaal…

Klasgenoot

Zo’n 20 jaar geleden heb ik bij Nienke in de klas gezeten in 5 VWO op het Oostergo College in Dokkum.

Begin maart van dit jaar was ik oud klasgenoten aan het zoeken op internet, zo ook Nienke. Tot mijn grote schrik las ik wat haar was overkomen en dat u er een boek over had geschreven. Ik heb toen meteen het boek besteld en in een dag uitgelezen. Ik heb geen woorden voor het verdriet en de lijdensweg die Nienke heeft moeten doorstaan. Maar ook u als moeder moet een vreselijke tijd hebben gehad. Ik heb diep respect voor de manier waarop ook u deze periode heeft gestreden.

Ik hoop dat doktoren in het vervolg niet zo snel meer zullen verwijzen naar het bekende het-zit-tussen-je-oren-verhaal als ze niet direct weten wat het is, al heb ik hier een hard hoofd in, zeg ik als ervaringsdeskundige. Maar hopen mag gelukkig altijd.

Nienke was een heel bijzonder mens.

Posted in Reacties | Comments Off on Klasgenoot

Ademloos

Ademloos en met grote bewondering heb ik het boek uitgelezen. Ongelooflijk, eerlijk, open en niemand (zeker jezelf niet) sparend. En … de moederliefde spat van elke bladzijde.
Dit boek zou verplichte lectuur moeten zijn bij elke artsenopleiding.
Wat is Nienke een dappere, voor zichzelf opkomende, lieve vrouw geweest! Ook met haar kleine onhebbelijkheden. Ze vroeg, zo schrijf je in het boek, of ze wel een beetje een goede indruk zou achterlaten.
Daar is maar één duidelijk antwoord op: JA!!!

Posted in Reacties | Comments Off on Ademloos

Dank u wel

Ik heb het boek mogen lezen dat u heeft geschreven over
het leven en de ziekte van Nienke, en wil u daarvoor bedanken.
Wat een kracht heeft Nienke gehad en wat een kracht heeft u gehad om
dit verdriet mee te maken betreffend u kind.
heel veel sterkte en kracht voor U en dochter Marieke en kleinkinderen.
Het boek zal een mooie plek krijgen in onze boekenkast.
Dank u wel, met liefs

Posted in Reacties | Comments Off on Dank u wel

heel goed geschreven

Ik heb je boek over Nienke met veel aandacht gelezen. Het is niet alleen heel goed geschreven, maar het geeft ook een goed inzicht in hoe het allemaal gelopen is. Je hebt het wel in alle openheid en eerlijkheid geschreven, vind ik. Met het lezen van het boek wordt voelbaar wat een lijdensweg de ziekte van Nienke voor alle direct betrokkenen geweest moet zijn. Het lijkt me niet alleen goed dat Nienke zo in herinnering blijft, maar ook voor artsen een les om zich te realiseren wat het betekent als je niet naar je patiënt (en/of haar omgeving) luistert.

Posted in Reacties | Comments Off on heel goed geschreven

Ontroerd en geraakt

Je boek heeft me ontroerd en geraakt. Ik ben blij dat Nienke zo’n moeder had die voor haar vocht en haar verzorgde.

Posted in Reacties | Comments Off on Ontroerd en geraakt